معرفی آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان
آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان یکی از آموزش‌های تخصصی و کاربردی برای مهندسان معماری، عمران، تأسیسات مکانیکی، تأسیسات برقی و داوطلبان آزمون نظام مهندسی است. این مبحث با عنوان «پدافند غیرعامل» شناخته می‌شود و به بررسی ضوابط طراحی و اجرای ساختمان‌ها با هدف کاهش آسیب‌پذیری در برابر تهدیدات غیرطبیعی و افزایش پایداری و ایمنی آن‌ها می‌پردازد.
در طراحی ساختمان، علاوه بر الزامات مربوط به مقاومت سازه، ایمنی در برابر آتش، شرایط بهره‌برداری و آسایش استفاده‌کنندگان، لازم است در ساختمان‌های مشمول، ملاحظات مربوط به پدافند غیرعامل نیز مورد توجه قرار گیرد.
برخی تهدیدات می‌توانند موجب آسیب به اجزای سازه‌ای و غیرسازه‌ای ساختمان، اختلال در عملکرد تأسیسات و به خطر افتادن جان استفاده‌کنندگان شوند.
مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان با ارائه ضوابط معماری، سازه‌ای و تأسیساتی، چارچوبی برای کاهش پیامدهای این تهدیدات فراهم می‌کند.
هدف از آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان، یادگیری اصولی مفاهیم پدافند غیرعامل، شناخت الزامات فنی و افزایش توانایی استفاده از مقررات در آزمون نظام مهندسی و فعالیت حرفه‌ای است.
مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان چیست؟
مبحث بیست و یکم یکی از مباحث تخصصی مقررات ملی ساختمان ایران است که به پدافند غیرعامل در ساختمان‌ها اختصاص دارد.
پدافند غیرعامل به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که بدون استفاده از تسلیحات، با هدف کاهش آسیب‌پذیری افراد، ساختمان‌ها، تأسیسات و زیرساخت‌ها در برابر تهدیدات خصمانه انجام می‌شوند.
در حوزه ساختمان، این اقدامات می‌توانند شامل انتخاب مناسب محل استقرار ساختمان، طراحی فضاهای امن، حفاظت از اجزای حساس، افزایش یکپارچگی سازه و پیش‌بینی تمهیداتی برای حفظ عملکرد تأسیسات ضروری باشند.
برای مثال، در یک ساختمان دارای کاربری حساس، نحوه جانمایی فضاهای مهم و محافظت از تجهیزات حیاتی می‌تواند بر میزان آسیب‌پذیری مجموعه تأثیر بگذارد.
همچنین طراحی سازه به‌گونه‌ای که آسیب موضعی الزاماً به تخریب گسترده منجر نشود، از موضوعات مهم این مبحث است.
مبحث بیست و یکم این مسائل را در قالب مقررات معماری، سازه‌ای و تأسیساتی بررسی می‌کند.
آخرین ویرایش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان
آخرین ویرایش شناسایی‌شده مبحث بیست و یکم، ویرایش دوم سال ۱۳۹۵ است.
این نسخه توسط دفتر مقررات ملی ساختمان تدوین شده و نسبت به نسخه قبلی مورد بازنگری قرار گرفته است.
در ویرایش دوم، موضوعاتی مانند گروه‌بندی ساختمان‌ها، سطوح عملکرد، طراحی معماری و محوطه، بارهای ناشی از انفجار، ویژگی‌های دینامیکی مصالح و روش‌های تحلیل و طراحی سازه‌ها بررسی می‌شوند.
همچنین فصل مستقلی به انهدام پیشرونده اختصاص دارد و ملاحظات مربوط به تأسیسات مکانیکی و برقی نیز در فصل هفتم ارائه شده‌اند.
این ویرایش شامل هفت فصل اصلی است که هرکدام بخشی از الزامات پدافند غیرعامل ساختمان را پوشش می‌دهند.
برای استفاده حرفه‌ای از مقررات، توجه به محدوده کاربرد هر بند، اصلاحیه‌های رسمی احتمالی و الزامات سایر مباحث مرتبط ضروری است.
اهمیت پدافند غیرعامل در صنعت ساختمان
یکی از اهداف اصلی مهندسی ساختمان، کاهش احتمال آسیب به افراد و حفظ پایداری سازه در شرایط طراحی است.
بااین‌حال، بعضی ساختمان‌ها ممکن است با تهدیداتی روبه‌رو شوند که آثار آن‌ها با بارگذاری‌های معمول متفاوت است.
در چنین شرایطی، تنها رعایت الزامات متعارف بارهای ثقلی و لرزه‌ای ممکن است برای تأمین سطح عملکرد موردنظر کافی نباشد.
پدافند غیرعامل با توجه به ماهیت تهدید و اهمیت ساختمان، اقدامات حفاظتی مناسبی را مطرح می‌کند.
این اقدامات باید در مراحل اولیه طراحی مورد بررسی قرار گیرند؛ زیرا تغییر جانمایی فضاها یا اصلاح سیستم سازه‌ای پس از تکمیل طراحی ممکن است دشوار و پرهزینه باشد.
آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان می‌تواند به مهندسان کمک کند نقش این ملاحظات را در فرایند طراحی و اجرا بهتر درک کنند.
سرفصل‌های آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان
ویرایش ۱۳۹۵ مبحث بیست و یکم شامل هفت فصل اصلی است. موضوعات این فصل‌ها از مفاهیم پایه پدافند غیرعامل آغاز می‌شوند و تا طراحی سازه در برابر بارهای ویژه و حفاظت از تأسیسات ساختمان ادامه پیدا می‌کنند.
فصل اول: کلیات
فصل اول به معرفی مفاهیم، انواع تهدیدات، اهداف و دامنه کاربرد مبحث اختصاص دارد.
در این فصل، اصطلاحات اصلی پدافند غیرعامل و نقش آن در حوزه‌های شهرسازی، معماری، سازه و تأسیسات بررسی می‌شوند.
یکی از موضوعات مهم، گروه‌بندی ساختمان‌ها و شناخت سطوح عملکرد موردانتظار است.
ساختمان‌ها با توجه به اهمیت و نوع عملکرد خود ممکن است نیازمند سطوح متفاوتی از حفاظت باشند.
همچنین در این فصل، حداقل عملکرد موردنیاز اجزای سازه‌ای و نحوه ارتباط آن با شرایط تهدید مطرح می‌شود.
شناخت این مفاهیم برای تفسیر صحیح مقررات فصل‌های بعدی اهمیت دارد.
فصل دوم: ملاحظات معماری و محوطه
فصل دوم یکی از مهم‌ترین بخش‌های مبحث بیست و یکم برای مهندسان معماری است.
در این فصل، ضوابط مربوط به طراحی محوطه، جانمایی ساختمان، مسیرهای دسترسی، ورودی‌ها، فضاهای باز، نما و بازشوهای ساختمان بررسی می‌شوند.
یکی از اصول مهم، توجه به موقعیت ساختمان نسبت به محیط پیرامون و شرایط دسترسی به آن است.
همچنین طراحی فضاهای باز باید با توجه به کاربری، امکان استفاده در شرایط اضطراری و سایر الزامات انجام شود.
در طراحی معماری ساختمان، شکل کلی بنا، سازمان‌دهی فضاها، مسیرهای حرکت و جزئیات اجزای غیرسازه‌ای می‌توانند بر میزان آسیب‌پذیری تأثیر بگذارند.
این فصل همچنین به موضوع فضاهای امن و اتاق مرکز کنترل و مدیریت ساختمان می‌پردازد.
در آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان، شناخت ارتباط میان طراحی معماری و الزامات حفاظتی اهمیت ویژه‌ای دارد.
اهمیت جانمایی ساختمان در پدافند غیرعامل
جانمایی مناسب ساختمان یکی از تصمیمات اولیه و مهم در طراحی است.
موقعیت بنا نسبت به سایر ساختمان‌ها، مسیرهای دسترسی و فضاهای پیرامونی می‌تواند در ارزیابی آسیب‌پذیری آن مؤثر باشد.
در طراحی محوطه، لازم است شرایط دسترسی عادی و اضطراری و امکان استفاده مناسب از فضاهای باز بررسی شوند.
همچنین سازمان‌دهی ورودی‌ها و مسیرهای ارتباطی باید با توجه به عملکرد مجموعه انجام شود.
هدف از این ملاحظات، افزایش ایمنی و کاهش آسیب‌پذیری ساختمان در محدوده الزامات مربوط است.
این موضوع نشان می‌دهد پدافند غیرعامل تنها به طراحی اعضای سازه‌ای محدود نیست و از مرحله برنامه‌ریزی معماری آغاز می‌شود.
طراحی فضاهای امن در ساختمان
یکی از موضوعات مهم فصل دوم، طراحی فضاهای امن است.
فضای امن به فضایی گفته می‌شود که براساس الزامات مشخص برای حفاظت از افراد در شرایط تهدید پیش‌بینی می‌شود.
مکان‌یابی این فضاها باید با توجه به ویژگی‌های ساختمان، مسیرهای دسترسی و شرایط استفاده انجام شود.
همچنین مصالح، اجزای ساختمانی و سایر مشخصات فنی باید متناسب با سطح حفاظت موردنظر انتخاب شوند.
طراحی فضای امن نیازمند بررسی تخصصی است و نمی‌توان هر فضای داخلی یا زیرزمین ساختمان را بدون ارزیابی، فضای امن مطابق مقررات دانست.
شناخت این تفاوت برای مهندسان معماری و عمران اهمیت دارد.
فصل سوم: بارهای ناشی از انفجار
فصل سوم مبحث بیست و یکم به بارهای ناشی از انفجار و آثار آن‌ها بر ساختمان اختصاص دارد.
این فصل از بخش‌های تخصصی کتاب محسوب می‌شود و مفاهیمی مانند موج ضربه، موج فشار، فشار بازتابی و پاسخ ساختمان به بارگذاری‌های کوتاه‌مدت را بررسی می‌کند.
بار ناشی از انفجار از نظر مدت اثرگذاری و نحوه انتقال نیرو با بسیاری از بارهای متعارف ساختمانی متفاوت است.
در این فصل، انواع شرایط بارگذاری و اثرات مربوط به موقعیت منبع انفجار و سطوح مختلف ساختمان مطرح می‌شوند.
همچنین موضوعاتی مانند انفجار خارجی، انفجار داخلی و اثرات مرتبط بر اجزای ساختمان بررسی شده‌اند.
درک این فصل نیازمند آشنایی با مفاهیم بارگذاری دینامیکی و رفتار سازه است.
هدف آموزشی این بخش، شناخت اصول و محدوده کاربرد مقررات و درک تفاوت بارهای انفجار با بارگذاری‌های متداول است.
فصل چهارم: مشخصه‌های مکانیکی مصالح و سامانه‌های سازه‌ای
فصل چهارم به رفتار مصالح ساختمانی و سیستم‌های سازه‌ای در شرایط بارگذاری دینامیکی اختصاص دارد.
در این فصل، تفاوت پاسخ استاتیکی و دینامیکی مصالح و اعضای سازه‌ای بررسی می‌شود.
مصالحی مانند بتن غیرمسلح، بتن مسلح، بتن الیافی، مصالح بنایی و فولاد ساختمانی در این بخش مورد توجه قرار می‌گیرند.
یکی از مفاهیم مهم، تأثیر سرعت اعمال بار بر رفتار و مقاومت مصالح است.
در بارگذاری‌های سریع، پاسخ برخی مصالح ممکن است با رفتار آن‌ها تحت بارگذاری آرام متفاوت باشد.
همچنین ویژگی سیستم‌های سازه‌ای مختلف و نقش جرم، سختی و ظرفیت جذب انرژی در رفتار سازه بررسی می‌شوند.
شناخت این موضوعات برای مهندسانی که در حوزه تحلیل و طراحی سازه فعالیت می‌کنند اهمیت دارد.
فصل پنجم: روش‌های تحلیل و طراحی سازه‌ها
فصل پنجم به روش‌های تحلیل و طراحی سازه در برابر بارهای ویژه اختصاص دارد.
در این فصل، تحلیل دینامیکی غیرارتجاعی و مدل‌سازی سازه یک درجه آزادی معادل مطرح می‌شود.
همچنین ترکیبات بارگذاری و معیارهای پذیرش رفتار اعضای سازه‌ای بررسی می‌شوند.
یکی از نکات مهم، توجه به تغییرشکل اعضا و سطح عملکرد موردانتظار است.
در بعضی شرایط طراحی، ارزیابی تنها براساس مقاومت نهایی عضو کافی نیست و لازم است رفتار تغییرشکلی آن نیز مورد توجه قرار گیرد.
روش استاتیکی معادل نیز در این فصل معرفی شده است.
شناخت تفاوت روش‌های تحلیل و شرایط کاربرد آن‌ها برای درک اصول طراحی سازه‌های مشمول این مقررات ضروری است.
فصل ششم: انهدام پیشرونده
فصل ششم یکی از مهم‌ترین بخش‌های مبحث بیست و یکم است و به موضوع انهدام پیشرونده اختصاص دارد.
انهدام پیشرونده به وضعیتی گفته می‌شود که آسیب یا تخریب اولیه بخشی از سازه، باعث گسترش خرابی به بخش‌های دیگر شود.
در چنین شرایطی، میزان خرابی نهایی ممکن است بسیار بیشتر از آسیب اولیه باشد.
یکی از اهداف طراحی در برابر انهدام پیشرونده، افزایش یکپارچگی سازه و فراهم‌کردن امکان بازتوزیع نیروها در شرایط آسیب موضعی است.
در این فصل، رویکردهای مختلف طراحی، روش مقاومت کلافی، روش مسیر جایگزین و روش ظرفیت ویژه بررسی می‌شوند.
شناخت این مفاهیم برای مهندسان سازه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا طراحی مناسب باید متناسب با سطح عملکرد و الزامات مربوط انجام شود.
تفاوت انهدام موضعی و انهدام پیشرونده
در انهدام موضعی، آسیب به بخش محدودی از ساختمان مربوط می‌شود.
اما در انهدام پیشرونده، ازکارافتادن یک عضو یا بخش سازه می‌تواند زنجیره‌ای از خرابی‌ها را ایجاد کند.
مفهوم اصلی کنترل انهدام پیشرونده، جلوگیری از گسترش نامتناسب خسارت اولیه است.
در این زمینه، پیوستگی سازه، رفتار اتصالات و امکان ایجاد مسیرهای جایگزین انتقال نیرو اهمیت دارند.
این موضوع با طراحی متعارف سازه ارتباط دارد، اما دارای اهداف و روش‌های ارزیابی تخصصی خود است.
یادگیری اصول این فصل می‌تواند به شناخت بهتر رفتار ساختمان در شرایط آسیب غیرعادی کمک کند.
فصل هفتم: ملاحظات تأسیسات برقی و مکانیکی
فصل هفتم به حفاظت از تأسیسات مکانیکی و برقی در شرایط تهدید اختصاص دارد.
در بسیاری از ساختمان‌ها، ادامه عملکرد تجهیزات ضروری می‌تواند در مدیریت شرایط اضطراری اهمیت داشته باشد.
تجهیزاتی مانند سامانه‌های تهویه، تأمین برق، آبرسانی و سیستم‌های کنترل ساختمان ممکن است در شرایط آسیب‌دیدگی سازه یا اختلال در زیرساخت‌ها تحت تأثیر قرار گیرند.
در این فصل، الزامات مربوط به جانمایی تجهیزات، اتصالات به سازه، تأسیسات پرخطر و کم‌خطر و حفاظت از سیستم‌های اصلی مطرح می‌شوند.
همچنین استفاده از اتصالات انعطاف‌پذیر، حفاظت از مسیرهای تأسیساتی و ملاحظات مربوط به تجهیزات حیاتی بررسی می‌شود.
شناخت این فصل برای مهندسان تأسیسات مکانیکی و برقی اهمیت زیادی دارد.
اهمیت تأسیسات مکانیکی در پدافند غیرعامل
در شرایط اضطراری، عملکرد سامانه‌های مکانیکی ممکن است بر ایمنی و امکان استفاده از ساختمان تأثیر داشته باشد.
برای مثال، سیستم‌های تهویه و تأمین آب از تجهیزات مهم برخی ساختمان‌ها محسوب می‌شوند.
در طراحی این سامانه‌ها، محل نصب، شرایط حفاظت و نحوه اتصال تجهیزات به سازه باید متناسب با الزامات مربوط بررسی شود.
همچنین پیش‌بینی امکان تعمیر و نگهداری و توجه به تداوم عملکرد تجهیزات ضروری اهمیت دارد.
مبحث بیست و یکم در کنار مباحث چهاردهم، شانزدهم و هفدهم می‌تواند برای بررسی ضوابط مرتبط مورد استفاده قرار گیرد.
اهمیت تأسیسات برقی در پدافند غیرعامل
تأسیسات برقی نقش مهمی در عملکرد بسیاری از تجهیزات ساختمان دارند.
قطع برق یا آسیب به مسیرهای اصلی تغذیه می‌تواند عملکرد سامانه‌های ضروری را مختل کند.
در مبحث بیست و یکم، ملاحظات مرتبط با حفاظت تجهیزات و سامانه‌های برقی مطرح می‌شوند.
در ساختمان‌های مشمول، انتخاب محل مناسب تجهیزات حساس و توجه به الزامات پایداری سامانه‌ها اهمیت دارد.
این ضوابط باید در کنار مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان و استانداردهای معتبر تأسیسات برقی بررسی شوند.
ارتباط مبحث بیست و یکم با سایر مباحث مقررات ملی ساختمان
مبحث بیست و یکم دارای ماهیتی میان‌رشته‌ای است و با مباحث مختلف مقررات ملی ساختمان ارتباط دارد.
برای مثال، الزامات معماری این مبحث می‌توانند با مبحث چهارم مرتبط باشند.
ملاحظات سازه‌ای نیز باید در کنار مبحث ششم، مبحث نهم، مبحث دهم و استاندارد ۲۸۰۰ ایران بررسی شوند.
در بخش تأسیسات، ارتباط با مباحث سیزدهم و چهاردهم اهمیت پیدا می‌کند.
بااین‌حال، ضوابط بارگذاری انفجار و کنترل انهدام پیشرونده نباید با ضوابط متعارف طراحی لرزه‌ای یکسان فرض شوند.
هرکدام از این مقررات اهداف، شرایط کاربرد و معیارهای ارزیابی متفاوتی دارند.
بنابراین، استفاده حرفه‌ای از مبحث بیست و یکم نیازمند شناخت ارتباط آن با سایر مقررات است.
اهمیت آموزش مبحث بیست و یکم برای آزمون نظام مهندسی
مبحث بیست و یکم از منابع آزمون نظام مهندسی عمران، معماری و برخی رشته‌های تأسیساتی در صلاحیت‌هایی است که در فهرست رسمی منابع آزمون تعیین می‌شوند.
سؤالات این مبحث ممکن است درباره مفاهیم پدافند غیرعامل، گروه‌بندی ساختمان‌ها، ملاحظات معماری، فضاهای امن، رفتار سازه و حفاظت تأسیسات مطرح شوند.
بعضی پرسش‌ها مفهومی هستند و برخی دیگر به مراجعه به بندها و ضوابط تخصصی نیاز دارند.
برای مثال، ممکن است در یک سؤال شرایط طراحی یک ساختمان مطرح شود و داوطلب موظف باشد الزامات مربوط به معماری یا سطح عملکرد آن را بررسی کند.
آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان می‌تواند به داوطلبان کمک کند ساختار کتاب را بهتر بشناسند و توانایی تشخیص بندهای مرتبط را افزایش دهند.
در آزمون‌های کتاب‌باز، شناخت محل مقررات و درک مفهوم ضوابط اهمیت زیادی دارد.
کاربرد مبحث بیست و یکم در طراحی، نظارت و اجرای ساختمان
مبحث بیست و یکم علاوه بر آزمون نظام مهندسی، در پروژه‌های ساختمانی مشمول الزامات پدافند غیرعامل نیز کاربرد دارد.
در مرحله طراحی معماری، جانمایی فضاها، طراحی مسیرهای دسترسی و انتخاب جزئیات ساختمانی اهمیت دارد.
در مرحله طراحی سازه، سطح عملکرد موردنیاز و روش‌های تحلیل و کنترل پایداری بررسی می‌شوند.
در مرحله طراحی تأسیسات نیز حفاظت تجهیزات و تداوم عملکرد سامانه‌های ضروری مورد توجه قرار می‌گیرد.
مهندسان ناظر و مجری باید در حدود صلاحیت و مسئولیت قانونی خود، انطباق عملیات با نقشه‌های مصوب و ضوابط مربوط را بررسی کنند.
استفاده صحیح از این مقررات نیازمند هماهنگی میان تخصص‌های معماری، سازه و تأسیسات است.
آموزش مبحث بیست و یکم برای چه کسانی مناسب است؟
این آموزش برای مهندسان معماری، عمران، تأسیسات مکانیکی، تأسیسات برقی و داوطلبان آزمون نظام مهندسی مناسب است.
همچنین دانشجویان رشته‌های مرتبط، طراحان ساختمان و مهندسان ناظر و مجری می‌توانند برای آشنایی با مفاهیم پدافند غیرعامل از مطالعه این مبحث بهره ببرند.
برای مهندسان معماری، مباحث مربوط به طراحی محوطه، فضاهای امن و اجزای غیرسازه‌ای اهمیت بیشتری دارند.
مهندسان عمران نیز ممکن است به شناخت تخصصی‌تری از بارگذاری دینامیکی، رفتار مصالح و کنترل انهدام پیشرونده نیاز داشته باشند.
در رشته‌های تأسیساتی، ملاحظات حفاظت و پایداری سامانه‌های مکانیکی و برقی اهمیت ویژه‌ای دارند.
روش صحیح مطالعه مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان
برای مطالعه مؤثر این مبحث، بهتر است ابتدا مفاهیم پایه و گروه‌بندی ساختمان‌ها بررسی شوند.
پس از آن، فصل ملاحظات معماری و محوطه مطالعه شود تا نقش طراحی ساختمان در کاهش آسیب‌پذیری مشخص شود.
در مرحله بعد، شناخت مفاهیم بارگذاری دینامیکی و رفتار مصالح اهمیت دارد.
برای داوطلبان آزمون نظام مهندسی، مطالعه فصل انهدام پیشرونده و ملاحظات تأسیسات نیز باید متناسب با صلاحیت موردنظر انجام شود.
مشخص‌کردن محل بندهای مهم و حل سؤالات استاندارد می‌تواند سرعت مراجعه به کتاب را افزایش دهد.
همچنین بهتر است داوطلبان تفاوت میان الزامات عمومی و ضوابط تخصصی طراحی را به‌خوبی بشناسند.
چرا آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان را تهیه کنیم؟
مبحث بیست و یکم شامل مجموعه‌ای از مفاهیم معماری، سازه‌ای و تأسیساتی است که درک ارتباط میان آن‌ها ممکن است برای برخی داوطلبان دشوار باشد.
یکی از چالش‌های مطالعه مستقل، تفاوت میان اصطلاحات تخصصی و شرایط کاربرد ضوابط در ساختمان‌های مختلف است.
همچنین موضوعاتی مانند رفتار دینامیکی سازه و انهدام پیشرونده نیازمند آشنایی با مبانی مهندسی هستند.
استفاده از یک آموزش ساختارمند می‌تواند مسیر مطالعه را منظم‌تر کند و به شناخت بهتر موضوعات کمک کند.
تهیه آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان برای افرادی که قصد دارند این منبع را هدفمند مطالعه کنند و توانایی استفاده از ضوابط را افزایش دهند، می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.
بااین‌حال، آموزش تخصصی باید مکمل مطالعه متن رسمی مقررات و بررسی سایر استانداردهای مرتبط باشد.
جمع‌بندی آموزش مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان
مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان با عنوان «پدافند غیرعامل»، یکی از منابع مهم در زمینه کاهش آسیب‌پذیری ساختمان‌ها در برابر تهدیدات غیرطبیعی است.
این مبحث موضوعاتی مانند طراحی معماری و محوطه، فضاهای امن، بارهای ناشی از انفجار، ویژگی‌های مکانیکی مصالح، روش‌های تحلیل سازه، انهدام پیشرونده و حفاظت از تأسیسات برقی و مکانیکی را بررسی می‌کند.
یادگیری اصولی این مقررات می‌تواند به افزایش شناخت مهندسان از الزامات حفاظتی ساختمان و آمادگی بهتر داوطلبان آزمون نظام مهندسی کمک کند.
برای آشنایی با سایر آموزش‌های تخصصی مباحث مقررات ملی ساختمان و منابع آمادگی آزمون نظام مهندسی، می‌توانید به وب‌سایت آکادمی دکتر حسین پور مراجعه کنید.
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.